شمارهٔ ۱۷۰
حلقهٔ زلف تو در گوش ای پسر
عالمی افگنده در جوش ای پسر
کیست در عالم که بیند مر تو را
کش به جا ماند دل و هوش ای پسر
هم تویی ماه قدحگیر ای غلام
هم تویی سرو قباپوش ای پسر
سرو در بر دارم و مه در کنار
چون تو را دارم در آغوش ای پسر
بر جفاکاری چه کوشی ای غلام
بر وفاداری همیکوش ای پسر
امشب ای دلبر به دام آویختی
کز برم بگریختی دوش ای پسر
بوسهٔ نوشین همیبخش از عقیق
بادهٔ نوشین همینوش ای پسر
کم کن این آزار و این بدها مجوی
میر داد اینجاست خاموش ای پسر
