شمارهٔ ۲۳۳
خیز تا ما یک قدم بر فرق این عالم زنیم
وین تن مجروح را از مفلسی مرهم زنیم
تیغ هجران از کف اخلاص بر حکم یقین
در گذار مهرهٔ اصل بنیآدم زنیم
جمله اسباب هوا را برکشیم از تن سلب
پس تبرا را بر او پوشیم و کف بر هم زنیم
از علایقها جدا گردیم و ساکنتر شویم
بر بساط نیستی یکچند گاهی دم زنیم
تیغ توحید از ضمیر خالص خود برکشیم
بر قفای ملحدان زان ضربتی محکم زنیم
آتش نفس لجوج ار هیچگون تیزی کند
ما به آب قوت علوی بر او برنم زنیم
بار خدمت را به کشتی سعادت درکشیم
پس خروشی برکشیم و کشتی اندر یم زنیم
اسب شوق اندر بیابان محبت تا زنیم
گوی برباییم و لبیک اندر این عالم زنیم
پیش تا سفله زمانه بر فراقم کم زند
خیز تا بر فرق این سفله زمانه کم زنیم
