شمارهٔ ۳۴۷
ای جهانی پر از حکایت تو
گه ز شکر و گه از شکایت تو
برگشاده به عشق و لاف زبان
خویشتن بسته در حمایت تو
ای امیری که بر سپهر جمال
آفتاب است و ماه رایت تو
هست بیتحفهٔ نشاط و طرب
آن که او نیست در حمایت تو
هر سویی تافتم عنان طلب
جز عنانیست بیعنایت تو
جان و دل را همی نهیب رسد
زین ستمهای بینهایت تو
ای همه ساله احسن الحسنی
در صحیفهٔ جمال آیت تو
در وفا کوش با سنایی از آنک
چند روز است در ولایت تو