رباعی شمارهٔ ۵۴

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۴
تا جان مرا بادهٔ مهرت سوده‌ست
جان و دلم از رنج غمت ناسوده‌ست
گر باده به گوهر، اصل شادی بوده‌ست
پس چون که ز بادهٔ تو رنج افزوده‌ست
سنایی سنایی