رباعی شمارهٔ ۱۰۴

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۴
اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
آمد برِ من خیال آن راحت‌روح
پرسید ز من که چون شدی تو مجروح؟
گفتم ز وصال تو همین بود فتوح
سنایی سنایی