رباعی شمارهٔ ۱۱۵

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۵
آن را شایی که باشم از عشق تو شاد
و آن را شایم که از منَت ناید یاد
با این‌همه چشم زخم ای حورنژاد
در راه تو بنده با خود و بی خود باد
سنایی سنایی