رباعی شمارهٔ ۱۷۸

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۸
گاهی فلکم گریستن فرماید
ناخفته دو چشم را عنا فرماید
گاهی‌م به درد خنده لب بگشاید
گوید ز بدی خنده نیاید، آید
سنایی سنایی