رباعی شمارهٔ ۲۲۹

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲۹
هرچند بود مردم دانا درویش
صد ره بود از توانگر نادان بیش
این را بشود جاه چو شد مال از پیش
و آن شاد بود مدام از دانش خویش
سنایی سنایی