رباعی شمارهٔ ۲۸۲

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸۲
از آمدنم فزود رنج بدنم
از بودن خود همیشه اندر محنم
وز بیم شدن با غم و درد حزنم
نه آمدن و نه بدن و نه شدنم
سنایی سنایی