رباعی شمارهٔ ۴۰۱

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۰۱
ای عود بهشت فعل‌بیدی تا کی
وی ابر امید ناامیدی تا کی
کردی بر من کبودرخ، زرد آخر
ای سرخ سیاه گر سپیدی تا کی
سنایی سنایی