رباعی شمارهٔ ۴۰۴

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۰۴
مِی خور که ظریفان جهان را دردی
بر گِرد بناگوش ز مِی بینی خوی
تا کی گویی توبه شکستم هی‌هی
صد توبه شکستم به که یک کوزهٔ مِی
سنایی سنایی