شعر شمارهٔ ۳۲

جغرافیایم را
می‌کشم روی نقشه‌های هندسی
که از دست‌هات
آغاز می‌شود
دست خودم نیستم
خیابان
متر کرده
نکرده
عادت دارم
ارتفاعم را
بالانس کنم
با مورب خنده‌هات
حرف ندارد اتفاق تو
در
دلتای دلم.
شیوا فرازمند شیوا فرازمند