قدر

شیوا فرازمند » اشعار سپید » قدر

هر کس از بلندای چشم‌هایم بیفتد

دیگر هیچ ستاره‌ای

تا هیچ آسمانی

با هیچ بهانه‌ای

نمی‌تواند خانه‌اش باشد؛

قدر مرا بدان!

که پشت پلک‌هایم

خانه‌ای داری

روشن‌تر از تمامی ستاره‌ها

بالاتر از همهٔ آسمان‌ها

به‌بهانهٔ عشق...!

شیوا فرازمند