خنده‌های گم‌شده

شیوا فرازمند » اشعار سپید » خنده‌های گم‌شده
من زن‌های روحم را
در مسلخ آخرین توبه
پرواز دادم
تا هیاهوی واژگان درد...
کسی از من نپرسید
آهای زن!
خنده‌هایت را چند فروختی؟
شیوا فرازمند شیوا فرازمند