حیران

حیرانم
در پیچاپیچ گردنه‌های زندگی
و خاکم آبستن فریاد...
تا ته دره می‌شود به بار نشست
اگر چرخ‌ها بگذارند.
شیوا فرازمند شیوا فرازمند