شمارهٔ ۱۷ - استر گرسنه

وحشی بافقی » گزیده اشعار » قطعات » شمارهٔ ۱۷ - استر گرسنه
می‌رسم از راه و دارم استری کز باب جوع
قوت دندان ندارد ورنه قنطر می‌خورد
حرص کاهش هست تا حدی که گر بگذارمش
کهگل دیوار این ده را سراسر می‌خورد
وحشی بافقی وحشی بافقی