رباعی شمارهٔ ۴۴

وحشی بافقی » گزیده اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۴
آن شمع که دوش بود تب تا سحرش
صحت پی رفع تب در آمد ز درش
تب از بدنش راه‌گریزی می‌جست
فصاد جهاند از ره نیشترش
وحشی بافقی وحشی بافقی