شمارهٔ ۳۷

هرچند که پشت خم، تخت من است
در روی زمین برهنگی، رخت من است
با این‌همه جور چرخ و بی‌مهری ماه
خورشید فلک ستارهٔ بخت من است
فرخی یزدی فرخی یزدی