شمارهٔ ۲۰۹

دیشب که به پای دل مرا سلسله بود
از دست سر زلف تو ما را گله بود
چون موی تو عاقبت پریشانم کرد
مویی که میان من و دل فاصله بود
فرخی یزدی فرخی یزدی