شمارهٔ ۲۷۳

چندی ز هوس باده‌پرستی کردم
مِی خوردم و از غرور مستی کردم
چون پای امیدواریم خورد به سنگ
دیدم که عبث درازدستی کردم
فرخی یزدی فرخی یزدی