شمارهٔ ۲۸۳

آن سبزه که ترک این چمن گفت، منم
آن لاله که از اشک به خون خفت، منم
وآن غنچهٔ لب‌بسته که از تنگ‌دلی
صد بار بهار آمد و نشکفت، منم
فرخی یزدی فرخی یزدی