شمارهٔ ۲۸۵

آن خم که بوَد مدام در جوش، منم
آن مرغ که شد به شام، خاموش، منم
در حلقهٔ رندان خراباتی خویش
آن پاک‌نشینِ خانه‌بردوش، منم
فرخی یزدی فرخی یزدی