شمارهٔ ۳۰۶

آن روز که چون سرو، سر از خاک زدیم
با دست تهی پای بر افلاک زدیم
دیدیم چو دلتنگی مرغان چمن
چون غنچهٔ گل، جامهٔ جان چاک زدیم
فرخی یزدی فرخی یزدی