شمارهٔ ۳۴

ای دوست مرا دیدهمی نتوانی
بیهوده چرا روی ز من گردانی
بی‌جرم و جنایتی که از من دانی
چون پیر خر از نیش، ز من ترسانی
فرخی سیستانی فرخی سیستانی