رباعی شمارهٔ ۲۲

حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲
در سنبلش آویختم از روی نیاز
گفتم «من سودازده را کار بساز»
گفتا که «لبم بگیر و زلفم بگذار»
در عیش خوش‌ آویز، نه در عمر دراز
حافظ حافظ