رباعی شمارهٔ ۳۲

حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۲
چون باده ز غم چه بایدت جوشیدن
با لشگر غم چه بایدت کوشیدن
سبز است لبت، ساغر از او دور مدار
مِی بر لب سبزه، خوش بوَد نوشیدن
حافظ حافظ