رباعی شمارهٔ ۲

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲
عیشی نبود چو عیش لولی و گدا
افکنده کله از سر و نعلین ز پا
پا بر سر جان نهاده، دل کرده فدا
بگذاشته از بهر یکی هر دو سرا
عراقی عراقی