رباعی شمارهٔ ۱۸

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸
در دام غمت دلم زبون افتاده است
دریاب، که خسته بی‌سکون افتاده است
شاید که بپرسی و دلم شاد کنی
چون می‌دانی که بی تو چون افتاده است؟
عراقی عراقی