رباعی شمارهٔ ۱۱۰

عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۰
پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم
وندر پی عاشقان ترش می‌باشم
دل در دو جهان هیچ نخواهم بستن
با آنکه مرا خوش است خوش می‌باشم
عراقی عراقی