رباعی شمارهٔ ۸

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸
ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست
بی‌بادهٔ گلرنگ نمی‌باید زیست
این سبزه که امروز تماشاگه ماست
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست
خیام خیام