رباعی شمارهٔ ۱۷

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷
این کهنه‌رباط را که عالم نام است
و آرامگه ابلق صبح و شام است
بزمی‌ست که واماندۀ صد جمشید است
قصری‌ست که تکیه‌گاه صد بهرام است
خیام خیام