رباعی شمارهٔ ۷۸

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۸
دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
غم خوردن بیهوده نمی‌دارد سود
پر کن قدح مِی به کفم درنِه زود
تا بازخورم که بودنی‌ها همه بود
خیام خیام