رباعی شمارهٔ ۸۱

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۱
عمرت تا کی به خودپرستی گذرد
یا در پی نیستی و هستی گذرد
مِی نوش که عمری که اجل در پی اوست
آن به که به خواب یا به مستی گذرد
خیام خیام