رباعی شمارهٔ ۹۴

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۴
هم دانهٔ امید به خرمن ماند
هم باغ و سرای بی‌تو و من ماند
سیم و زر خویش از درمی تا به جوی
با دوست بخور گرنه به دشمن ماند
خیام خیام