رباعی شمارهٔ ۱۰۲

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۲
ای دل غم این جهان فرسوده مخور
بیهوده نه‌ای غمان بیهوده مخور
چون بوده گذشت و نیست نابوده پدید
خوش باش غم بوده و نابوده مخور
خیام خیام