رباعی شمارهٔ ۱۱۲

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۲
ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز
وآن کودک خاک‌بیز را بنگر تیز
پندش ده گو که نرم نرمک می‌بیز
مغز سر کیقباد و چشم پرویز
خیام خیام