رباعی شمارهٔ ۱۳۲

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۲
من بی‌مِی ناب زیستن نتوانم
بی‌باده کشید بار تن نتوانم
من بندهٔ آن دمم که ساقی گوید
یک جام دگر بگیر و من نتوانم
خیام خیام