رباعی شمارهٔ ۱۴۲

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۲
قانع به یک استخوان چو کرکس بودن
به ز آن که طفیلِ خوان ناکس بودن
با نان جوین خویش حقا که به است
کالوده و پالودهٔ هر خس بودن
خیام خیام