رباعی شمارهٔ ۱۶۲

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۲
ای دوست حقیقت شنو از من سخنی
با بادهٔ لعل باش و با سیم‌تنی
کان‌کس که جهان کرد فراغت دارد
از سبلت چون تویی و ریش چو منی
خیام خیام