رباعی شمارهٔ ۲

دوشینه فتادم به رهش مست و خراب
از نشئه عشق او نه از بادهٔ ناب
دانست که عاشقم ولی می‌پرسید
این کیست، کجایی است، چرا خورده شراب
فروغی بسطامی فروغی بسطامی