رباعی شمارهٔ ۱۱

عبید زاکانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱
این شمع که شب در انجمن می‌خندد
ماند بگلی که در چمن می‌خندد
هر شب که به بالین من آید تا روز
میسوزد و بر گریهٔ من می‌خندد
عبید زاکانی عبید زاکانی