رباعی شمارهٔ ۱۴

عبید زاکانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴
ای شعله‌ای از پرتو رویت خورشید
رویم ز غمت زرد شد و موی سفید
از وصل تو هر که بود در جمله جهان
بر داشت نصیبی و من خسته امید
عبید زاکانی عبید زاکانی