رباعی شمارهٔ ۲۸۲

مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸۲
حسنت که همه جهان فسونش بگرفت
درد حسد حسود چونش بگرفت
سرخی رخت ز گرمی و خشکی نیست
از بس عاشق که کشت خونش بگرفت
مولانا مولانا