رباعی شمارهٔ ۳۳۷

مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۳۷
روزی ترش است و دیدهٔ ابرتر است
این گریه برای خندهٔ برگ و بر است
آن بازی کودکان و خندیدن‌شان
از گریهٔ مادر است و قبض پدر است
مولانا مولانا