کتاب‌خانه » مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۹۵

رباعی شمارهٔ ۱۱۹۵

تا زلف ترا به جان و دل بنده شدیم
چون زلف بس جمع و پراکنده شدیم
ارواح ترا سجده‌کنان میگویند
چون پیش تو مردیم همه زنده شدیم
مولانا مولانا

دیدگاه‌ها

برای ثبت دیدگاه وارد شوید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!