کتاب‌خانه » مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۲۹

رباعی شمارهٔ ۱۲۲۹

دلدار چو دید خسته و غمگینم
آمد خندان نشست بر بالینم
خارید سرم گفت که ای مسکینم
دل می‌ندهد ره که چنینت بینم
مولانا مولانا

دیدگاه‌ها

برای ثبت دیدگاه وارد شوید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!