کتاب‌خانه » مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۳۲

رباعی شمارهٔ ۱۲۳۲

دوش آمده بود از سر لطفی یارم
شب را گفتم فاش مکن اسرارم
شب گفت پس و پیش نگه کن آخر
خورشید تو داری ز کجا صبح آرم
مولانا مولانا

دیدگاه‌ها

برای ثبت دیدگاه وارد شوید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!