کتاب‌خانه » مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۰۷

رباعی شمارهٔ ۱۷۰۷

ای باده تو باشی که همه داد کنی
صد بنده به یک صبوح آزاد کنی
چشمم به تو روشنست همچون خورشید
هم در تو گریزم که توام شاد کنی
مولانا مولانا

دیدگاه‌ها

برای ثبت دیدگاه وارد شوید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!