کتاب‌خانه » مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶

رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶

ای چون علم بلند در صحرائی
وی چون شکر شگرف در حلوائی
زان میترسم که بدرگ و بدرائی
در مغز تو افکند دگر سودائی
مولانا مولانا

دیدگاه‌ها

برای ثبت دیدگاه وارد شوید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!