رباعی شمارۀ 14

هر چند که چشم زیر ابرو مانده‌ست
دُر در دل آب، گرد در رو مانده‌ست
افتاد‌ه‌گی‌ی خزر نه از بی‌هنری‌ست
دنیا متحیر از کف او مانده‌ست
داوود ملک‌زاده داوود ملک‌زاده